بایگانی‌های ماهانه: دسامبر 2012

پرفورمنس ستوده

اجرایی در چهل و نه پرده

شاید اکنون فرصت خوبی باشد تا کمی به یک مساله مهم فردی و اجتماعی توجه کنیم: «استقامت». این فرصت را مدیون اجرای بی نظیر نسرین ستوده هستیم. پرفورمنس چهل ونه روزه وی با میانجی بدن – آنهم بدن زنانه تحت انقیاد- اثرهنری ای بود درباره استقامت. شاید واژه استقامت، ذهن را به سمت نوعی کنش قهرمانانه و اسطوره ای و در عین حال دوراز دسترس همگان ببرد. مساله همینجاست که چگونه می توان استقامت را از موزه ها درآورد و محقّق کرد.

مقاومت و استقامت  با هر شکلی از قدرت متولد می شوند. هر اِعمال قدرتی، تولید مقاومتی را به همراه دارد. اما مساله اصلی در نامتوازنی بین شدت قدرت و اَشکال استقامت است. به میزانی که نیروهای قدرت، سمبه شان پر زور تر است؛ استقامت ها خرد تر، جزئی تر و یا به تعبیر نیچه شرمگینانه تر می شوند. قوی ترین و قدرتمند ترین ساختارها استقامت ها را نیز پیش بینی کرده و درون ساختار، پذیرفته و تا حد ممکن به جزئی از خود تبدیل کرده اند. این پیش بینی پذیری مقاومت در واقع مسیری بوده برای خنثی سازی استقامت و تسلط پردامنه تر. در این وضعیت خود اَشکال استقامت و قهرمانانش در فرایندی نامحسوس کالا شده و فروخته می شوند. امروزه با کمی فاصله گذاری می بینیم که حتی رادیکال ترین ایده ها و چهره ها در درون ساختار مسلط بر جهان، پذیرفته، بلعیده و مدفوع شان در فروشگاه ها فروخته می شوند. این گردن زنی نوین مخالفان، یعنی بی خطر سازی، از جمله مهمترین دستاوردهای بشری عنوان می شود.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید