بایگانی‌های ماهانه: مه 2012

درباره مردم نهم دی

رابطه «نهم دی ماه» و «مردم» چه رابطه ای است؟

بسیاری از دیدن جمعیت مردم در حمایت از حاکم (اجتماع فاشیستی) با بی توجهی ای غیر مسولانه می گذرند. معمولا در برابر تصاویر جمعیت حامیان ایدئولوژی رسمی در تلویزیون و تصاویر،علاقه داریم که بشنویم و تکرار کنیم که چگونه به دروغ وفریب و ساندیس، جمعیتی دروغین در خیابان ها جمع شده اند. این دقیقا کار مشترک ما با حاکم است.  این استثنا کردن مردم از «مردم» مکانیزم مشترک ما و حاکم در مواجهه با مردم است. بیراه نیست که آرنت هشدار می داد که مبارزان وانقلابیون چگونه به ضدانقلابیون و دشمنانشان شبیه می شوند.

چگونه می توان مردم را به داخل «مردم» کشاند.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

در ستایش قهرمان

برای ابوالفضل قدیانی

 اندیشه سیاسی حاکم ( نئولیبرال) مروج نوعی عقلانیت سیاسی است که هرکنش سیاسی شجاعانه و قهرمانانه را به اسم کنشی غیرعقلانی و بی نتیجه نفی می کند. اندیشه ای که در: «هیچ چیزی ارزش آن را ندارد که زندگی مان را به خطر اندازیم»، مرسوم وحاکم است. هدف اين است كه بانفى هرنوع قهرمان، فضا براى قهرمانى وسرورى كالا باز شود. درنظام سرمايه دارى قهرمان از بين نمى رود بلكه به كالا و منطق مصرف سرايت مى كند. قهرمان امروز كالاها اند.

ژرژ سورل، متفکر وسندیکالیست برجسته فرانسوی، در كتاب اندیشه هایی درباره خشونت این مساله را پیش می کشد که در لحظاتی از تاریخ، افرادی گرفتار در چنگال بحران های سخت و دگرگون كننده اجتماعی، درجه ای از شهامت و آمادگی برای فداكاری را از خود نمایان می سازند كه زبان از بیان آن ناتوان است و معیارهای جاری و محاسبات عاقلانه و عقل سلیم، قادر به درك آن نیستند. سوال محوری سورل این است که چه عاملی باعث می شود آدمیان به عملی قهرمانانه دست بزنند؟ چه پدیده ای انسان را وا می دارد در برابر مرگ تسلیم نشود و شجاعانه جان خود را به خاطر باورهای خود كه لزوما عقلانی نیز نیست به خطر اندازد؟ درواقع منشاء كنش و عمل جانفشانانه چیست؟

ادامهٔ این نوشته را بخوانید