زنده باد دیکتاتور

یک)

دیوارها پوست شهرند ودیوار نویسی ها زخم ها وخراش های این بدن. زخم هایی که با خنده وخشم بیان می شوند.

متن های دیواری انعکاس صداهای حاشیه ای است. صداهایی بیرون از علم وخرد مسلط.این متن ها به سبب حاشیه ای بودنشان ذاتا خصلت سیاسی دارند زیرا بر شکاف ها وفقدان هایی واقعی ودر معرض بروز اشاره دارند.

سیاست به معنایی واقعی در خلال شکاف ها وفقدان های برخاسته از زندگی روزمره سر بر می آورد. در اینجاست که موضوعات به ظاهر غیرسیاسی جنبه های سیاسی خود را به نمایش می گذارند : موضوعاتی مثل عشق/سکس. سکسوآلیته بروز یافته در دیوارنویسی ها نمایشگر”سرکوب” های عمیق تنانه است.

دیوار نویسی ها در واقع متن هایی سیاسی و برخاسته از تجربه زیسته افراد هستند.

به میانجی دیوارها می توان به آنتاگونیسم ها وتضادهای پنهان جامعه پی برد. تضادهایی که تصاویرشان بر روی دیوار آمده اند؛ همچون آنونس فیلم های هنوز پخش نشده.

مولفان دیوارنویسی ها همواره ناشناخته اند.گویی این متن ها را یک جامعه نوشته است. پنهان ماندن هویت مولفان به آنها امکان شکستن زبان رسمی و فرم های اجتماعی وعرفی را می دهد. آنها در خلال این متن ها می توانند حوزه خصوصی ومناسباتش را به عرصه عمومی پیوند بزنند، مناسبات حاکم و فرهنگ مسلط را دست بیندازند و در خلال این فعالیت به غایت سیاسی مسایل وامور پروبلماتیک موجود اشاره کنند.

چسب زخم ها را از روی دیوارها بکنید. از زخم ها هنوز خون می آید.

دو)

به این دیوار نویسی نگاه کنید:

 divar

مخاطب هر اجرای آیرونیکی امر حاکم است. مولف به گونه ای شوخ طبعانه “وضعیت” را شرح می دهد؛ وضعیتی که در آن نمی توان وضعیت را شرح داد. او با ارائه فرمی دلخواه حاکم، محتوا را به گونه ای رادیکال یادآوری می کند. یک خلع سلاح هنرمندانه. آیرونی در زبان یونانی به معنی پنهان داشتن و کتمان است. اولین بارافلاطون در کتاب “جمهور” از آن به معنای زبان بازی و زیرجلکی رفتار کردن یاد کرده است. در مکالمات سقراطی ، سقراط خود نقش یک متظاهر یا eiron را بازی می کند و در حالت آدمی نادان ظاهر می شود. از نظر نیچه آیرونی سقراط، نشانه قیام او بر ضد والاتباران است. در واقع آیرونی برگزیدن یک ژست است. انتخاب آگاهانه ژست یک ابله/ نادان/ یا عنصری از سیستم بودن. تنها از این طریق است که می توان موضوع را توصیف کرد. آیرونیست اهمیت واژگان را دست می اندازد. او به ما نشان می دهد که واژگان همواره در معرض تغییرند وتنها آنچه مهم است بهبود زندگی است. مردم لهستان در جنبش خود شعار می دانند : ما خواهان نظام زور و وحشت هستیم. آنها واژگان حاکم را برای حفظ تضاد با او ونشان دادن عمق این شکاف به کار می بردند .

زنده باد دیکتاتور/ مرگ بر موسوی.

پی نوشت:

آیرونی یکی از اصطلاحات نقد ادبی است که البته فهم آن در سیر تاریخی ادبیات و بلاغت غربی بهتر فهمیده می شود اما با این حال اگر بخواهیم مفهوم آن را اجمالا بیان کنیم می توانیم بگوییم که آیرونی وقتی اتفاق می افتد که از کلام، معنای دیگری غیر از معنای بیان شده برآید و معمولا این معنا وارونه یا مخالف کلام است. مثلا یکی از ساده ترین انواع آیرونی، آیرونی کلامی (verbal irony) یا همان استعاره تهکمیه در بلاغت فارسی است که مثلا به آدم احمقی بگوییم افلاطون.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: